به روز شده: 15 ساعت و 27 دقیقه قبل
کد مطلب: 76470
زمان انتشار: سه شنبه 19 آذر 1398 - 17:19:15

پاسخ ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران به بیانیه کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

پاسخ ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران به بیانیه کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
حقوق بشر  > ایران  - روز جمعه، پانزدهم آذرماه (6 دسامبر) کمیسرعالی حقوق بشر سازمان ملل بیانیه ای را راجع به آشوبهای اخیر در جمهوری اسلامی ایران صادر کرد که متضمن اتهامات وسیع و غیرواقعی و ادعاهای بی‌اساس بود. در پاسخ به آن، ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی بیانیه مهّم ذیل را صادر کرده است.

 

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ستاد حقوق بشر، متن این بیانیه به شرح ذیل است:

بسمه الله الرحمن الرحیم

آنچه کمیسرعالی حقوق بشر سازمان ملل درباره جریانات اخیر کشور ما بیان داشته است از جهت بی اعتباری و آلوده بودن به اتهامات واهی و اطلاعات نادرست بسیار غم انگیز و تأسف بار است. کمیسرعالی، مسئولان کشور را به عدم شفافیت در نحوه برخورد با آشوبها، متهم کرده است در حالیکه از لحظه آغاز حوادث تاکنون وسیع­ترین اطلاع رسانی توسط مقامات مسئول قضائی، امنیتی و رسانه­ های کشور صورت گرفته است و در مقایسه با سایر کشورها مانند فرانسه و انگلیس و آمریکا از دقت فوق العاده برخوردار می­باشد.

ظاهراً- همانطور که در بیانیه ایشان مکرر ذکر شده است- کمیسرعالی از قطع اتصال اینترنت سخت عصبانی شده اند! و این بدان معنی است که یک نهاد رسمی بین المللی در موضع گیری­ های خود صرفاً به آنچه در فضای پر آشوب و تقلبّی اطلاع نماها رایج است ابتناء می­نمایند! این امر نقطه ضعف بسیار جدّی در رفتار این نهاد مهم بین المللی محسوب می شود. در حالیکه مردم کشور ما به راحتی با یکدیگر از طریق شبکه ملی در ارتباط بوده و هستند، چه "اینترنت" وصل باشد و چه نباشد!

متأسفانه کمیسرعالی لحظه ای از خود سؤال نکرده اند که قطع اینترنت به خارج چرا صورت گرفت؟ آنچه ایشان آن را وسیله و بستر اطلاع رسانی و شفافیت می­نامند در حقیقت بستر فعالیت وسیع "تروریسم معاصر غربی" است که از یکسو برنامه ریزی دقیق و عملیاتی خشونت­بار را می­نماید و از سوی دیگر فضای فکری را بر علیه قربانیان سازمان دهی می کند! تجربه اخیر جمهوری اسلامی ایران نشان داده است که ضروری تر از هر امر دیگر قیام شورای حقوق بشر سازمان ملل برای آزادسازی فضای مجازی از شبکه های مخوف تروریستی است که توسط آمریکا و دول عمده اروپائی و رژیم صهیونی هدایت و حمایت می شوند.

اعلام عدم رضایت مردم از برخی سیاست های دولت امر غیرمنتظره ­ای نیست آنهم در جمهوری اسلامی ایران که مهمترین دموکراسی غرب آسیا می­باشد و ضمناً آماج وسیعترین عملیات تروریسم اقتصادی تحت عنوان تحریم های یک جانبه آمریکا و همراهی متحدان می باشد. امّا گسیل دهها تروریست تربیت شده و سازماندهی شده و هدایت آنان برای انهدام شبکه های حساس زندگی مردم و کشتار سبعانه شهروندان بی گناه چگونه از دید کمیسرعالی و دستگاه عریض و طویل شورای حقوق بشر سازمان ملل مخفی مانده است؟ کافی بود دفتر کمیسرعالی مجموع اطلاع رسانی های وسیع مسئولان و رسانه ­های کشور را در اختیار ایشان قرار می دادند تا حداقل، توان ارزیابی را بوجود می آوردند. تا ایشان متوجه شوند که آتش زدن بیش از 700 جایگاه پمپ بنزین و تخریب بیش از دویست شعبه بانکی و مراکز خدماتی عمومی و مساجد و به رگبار بستن مردم در کوچه و خیابان و آنهم در مدت بسیار کوتاه جز با آمادگی­ های تروریستی امکان پذیر نمی باشد. اگر چند دقیقه برخی از فیلم­های منتشر شده را ملاحظه می­کردند هرگز به این بیانیه رضایت نمی­دادند. اگر متوجه می­شدند که مأموران انتظامی و مردم بی گناه هدف اصلی حمله تروریست­های تمرین دیده و مسلح و هدایت شده بودند آنگاه برای قطع ارتباط آنان با مراکز فرماندهی خود ناراحت نمی­شوند.

توصیه قوی و مؤکد ما به کمیسرعالی و همکاران ایشان اینست که:

اولاً، یک بررسی وسیع و بی ­طرفانه ­ای صورت بگیرد تا شبکه ­های تروریستی فعال در اطراف ایشان و همکاران ایشان برای مردم جهان معرفی گردند و یک خانه تکانی وسیع صورت گیرد تا به تدریج اعتماد از دست رفته ملت ها به این نهاد مهم بین­ المللی باز گردد.

ثانیاً؛ نقش آمریکا و متحدان اروپایی- صهیونی این کشور در آشوب و خونریزی­ های منطقه که تماماً برای سیطره بر منابع نفتی و سایر ذخایر می­باشد کاملاً شفاف سازی شود. تا اجازه تولید "داعش جدیدی" به حکام سلطه طلب جهانی داده نشود. فراموش نکنیم هنوز زخم­های ناشی از تروریسم قبلی که بر پیکر مردم منطقه وارد شده التیام نیافته است و کارنامه شورای حقوق بشر در مقابله با آن بسیار اسف بار است. مسلّم هم صدائی و هم زبانی بیانیه های منسوب به کمیسرعالی با آنچه مسئولان آمریکائی و صهیونیستی می گویند برای حیثیت این نهاد آسیب فراوان به همراه دارد.

ثالثاً، به ساختاری قانونی جمهوری اسلامی ایران توجه داشته باشند: بر اساس اصل 27 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تشکیل اجتماعات و راهپیمائی ­های بدون حمل سلاح، حق قانونی ملّت است و نیز مطابق آئین­ نامه چگونگی تأمین امنیّت اجتماعات و راه­پیمائی­ های قانونی مصوب سال 1381 حق شهروندان است که آزادانه و با رعایت قانون نسبت به تشکیل اجتماعات و راه­پیمائی­ ها و شرکت در آن­ها اقدام کنند و از بی­طرفی دستگاه های مسئول حفاظت از امنیّت برخوردار شوند؛ و این امر در همه دموکراسی های دنیا متعارف است که بیان خواسته ها و اقدام به اعتراضات و یا راه­پیمائی­ های جمعی باید مطابق قانون و با مجوزهای لازم صورت پذیرد تا از ایمنی و محافظت برخوردار شوند؛ و دقیقاً بین اعتراضات مدنی مسالمت آمیز و اقدامات تروریستی و هرج و مرج و آسیب به مال و جان مردم و ایجاد ناامنی تفکیک روشن وجود دارد. جهت اطلاع کمیسرعالی تأکید می نمایم که در حوادث اخیر، افراد به دلیل شرکت در راه­پیمائی و یا اعتراضات جمعی مسالمت آمیز بازداشت نشده اند و فقط با عوامل ناامنی و اغتشاش و ناقضان حقوق ملّت با رعایت کامل ضوابط و مقررات برخورد موجه قانونی صورت پذیرفته است و افراد دستگیر شده، هم اکنون در تعداد بسیار محدود و اندک بوده و همگی تحویل دستگاه قضائی گردیده اند و با تأکید رهبر معظم انقلاب با آنان بر اساس تسامح و رأفت برخورد شده و می شود.

کد مطلب: 76470
زمان انتشار: سه شنبه 19 آذر 1398 - 17:19:15
نظرات
هیچ نظری درباره این مطلب تا کنون به ثبت نرسیده است.
فرم ارسال نظر

نام (اختیاری)

پست الکترونیک (اختیاری)  

آدرس وب سایت یا وبلاگ

نظر شما  

لطفا حاصل عبارت را در باکس مقابل وارد نمایید:

 = 9+2

دیگر مطالب
گفتگو
سازمان هایی نظیر عفو بین الملل ابزاری غیردیپلماتیک برای فشار به کشورها است
دکتر حمیدرضا غلامزاده در گفتگو با پایگاه اطلاع رسانی ستاد حقوق بشر:
سازمان هایی نظیر عفو بین الملل ابزاری غیردیپلماتیک برای فشار به کشورها است
لزوم پیگیری حقوقی و قضایی رفتارهای غیرانسانی غربی ها
یک وکیل دادگستری مطرح کرد؛
لزوم پیگیری حقوقی و قضایی رفتارهای غیرانسانی غربی ها
سکینه سادات پاد
قدردانی  ۱۱۴ کشور در«یو پی‌ آر» از اقدامات حقوق بشری ایران / توجه اعضا به ارتقا جایگاه زنان در ایران
رئیس فراکسیون زنان در گفتگو با ستاد حقوق بشر مطرح کرد:
قدردانی ۱۱۴ کشور در«یو پی‌ آر» از اقدامات حقوق بشری ایران / توجه اعضا به ارتقا جایگاه زنان در ایران
فریده اولاد قباد